1. Disleksili öğrencilere şu başlıklar gösterilmelidir;
- Büyük resim gösterilmeli; ardından detayların içine nasıl oturtacağı anlatılmalıdır,
- Parçadan bütüne doğru ilerlenmelidir,
- Kolaydan zora doğru ilerlenmelidir,
- Basitten karmaşığa doğru ilerlenmelidir,
- Somuttan soyuta doğru ilerlenmelidir,
- Her zaman hâlihazırda bildiği bilgilere yeni öğrendiği bilgileri nasıl uyarlayacağı gösterilmelidir,
- Her adımda tekrar gözden geçirmeler ve pratikler yapılmalıdır.
2. Disleksili öğrenciler şunlar değildirler;
- Rastgele öğreniciler değillerdir. Her şey doğrudan öğretilmelidir (gösterilmelidir).
- Tembel değillerdir. Ellerinden gelenin en iyisini yapıyorlar. Ortalama bir öğrencinin yapabildiği şeyleri yapmak, disleksili bir öğrenci için fazladan çaba ve emek vermek anlamına gelir.
3. Disleksili öğrencilerin şunlara ihtiyaçları vardır;
- Sessiz, sakin, yapılandırılmış, düzenli, tutarlı ve uygun bir ortama,
- Her defasında bir veya iki sözlü yönergeye,
- Birkaç sözcükten oluşan basit ve kısa yönergelere; ardından “Şu an ne duyduğunu düşünüyorsun?” diye sormanız gerekir.
- Dil edinimi için “Çok yönlü duyusal uyaranlı yaklaşım” gereğince görsel, işitsel ve kinestetik-dokunsal uyaranların bir arada kullanılmasına,
- Öğrenmesi açısından her bir yaratıcılık fırsatının tanınmasına,
- Duyduklarını zihinsel olarak işlemek için zaman tanınmasına,
- Tepki vermesi için zaman tanınmasına,
- Verilen görevleri tamamlamak için zaman tanınmasına ihtiyaçları vardır.
4. Disleksili öğrenciler şu şekilde görülebilir;
- Sanki dinlemiyor, ilgi göstermiyormuş gibi görülebilirler. Aslında işitsel aşırı yüklenme yaşıyorlardır ve hatta gözlerinde “boş” bir bakış bile olabilir. Buna engel olamazlar. Biz onlara yukarıda verdiğimiz yöntemleri kullanarak yardımcı olabilir ve en önemlisi onlar için hediyelerin en büyüğü olan zamanı verebiliriz.
KAYNAKÇA: https://www.help4mychild.org/wp-content/uploads/2010/08/Dyslexia-handbook-teacher-strategies-.pdf